Le të gjejmë shprehjet e sakta dhe asgjë s'është për habi; pra, kur flasin mirë e thonë: "humbje e madhe për shoqërinë", mirëpo kjo pasi të ketë vdekur, ndërsa sa është gjallë, flasin edhe më mirë për të, por kur iu bie atyre mirë, ata nuk po flasin mirë, por po masin mirë: në të gjallë për të gjallëruar një interes, e në të vdekur për të vdekur një marri. Pse kështu?! Se personazhet e quajtura "humbje e madhe për shoqërinë" janë fat, aq sa për dashamirët, po ndoshta aq edhe për të tjerët, në të gjallë me protagonizmin e vlerave, e pas vdekjes, me trashëgiminë e lënë. Mirëpo, miku im, nuk bëhesh "humbje e madhe për shoqërinë", nëse lavdëratat mbi varr dhe kritikat mbi dhè, s'i barazon.