Poetët i vjershërojnë mungesës dhe distancës me thjerrëzën e të përmalluarit, por mungesa nuk është vetëm mallëngjim, e as nuk është një mosparaqitje që duhet t'i shmangesh.
Mungo! Se besnikëria e dëshmuar në mungesë është çertifikim për rrugë të gjata! Mungo! Se fisnikëria e ruajtur në mungesë është shtyllë e lavdive në ardhje. Mungo! Se vëllazëria e sprovuar në mungesë është nozulli i dimrave të jetës. Mungo! Se urtësia e shfaqur në mungesë është strumbullari i sukseseve që nuk do të mungojnë! Musai (a.s.) mungoi! Mungo edhe ti! Se kur ai mungoi, e pa sesi populli i tij lidhet edhe për një viç. Harun er-Rashidi mungoi! Mungo edhe ti! Se kur ai mungoi, rrethi i ngushtë iu shndërruan në "harun"-a!
Jo vetëm lutja në mungesë - kur vëllai yt s'të dëgjon, është më me vlerë, pra, e pranueshme, po edhe ndërgjegjja, respekti dhe lojaliteti në mungesë kanë tjetër domethënie, pra, të pazëvendësueshme.
Dhe, vendi zihet dhe lihet, kurse mungesa qartëson dhe zëvendëson! Mungo!
Mirsim Maliçi
Mekë, 28.02.2026